Man, have you ever thought that you should learn how to live this very moment – the minute, the “now”, the present and not the future? Man, Have you ever realized what life is…that  each of you must see your own truth? That the movie which you star in has both beginning and end ?  Why must we say that birth is the beginning and death is the end of an earthly era – why not see it in a reversed  way …let’s take the end as the beginning and the beginning as the  end ?   Ok my soul,  you will tell me  that such things can’t happen as life is regarded as life, for as long as it lasts and then after that, ultimate void..negligible. How wrong you are my soul!  Let’s take things from scratch..Birth – the entry of a child-soul in our 3D world means nothing other than the soul’s stay in the mother’s belly for 9 months, where the soul relaxing and resting in a space  on the other side of the veil is being  trained by guides and masters for the scenario which will ring up the curtain for the new performance given when coming to earth.. During this nine-month-period the soul will select the leading actors and extras who are going to play the lead and secondary roles in this scenario of life. After the nine-month period is over, the soul makes his/her debut with pain and cries in a home,  in a clinic, in a hospital… it doesn’t matter where. Unfortunately, there is a price for this debut –  it is called oblivion, the soul’s light death so that it can be born into a world which is far from  being angelic. The soul starts performing his/her role, believing that in this way he/she contributes to helping all those involved in this scenario learn the lesson. The child-soul is growing up, and in his/her sleep is playing with angels,  smiling to unknown-known friends, to his/her guardian angel. In a few words the child-soul still sees and lives beyond  this field and rejoices living his/her own  reality and truth in the aspect  of Love. Oh my soul, if only you were to come awakened , knowing that you chose this role, to help other souls , how easy things would have been… With the wisdom and knowledge you bear, you would have held a priceless weapon  for the fight lying ahead. Once, a beloved and awakened soul, explained to me that knowledge and awakening last for the first  six earthy years of the child-soul . After that, the black curtain of misguidance, fear and anger drops. This is called “school” in our earthy language. If the child-soul shows unfamiliar capabilities and powers, for fear of not to be classified as different, they create  for him/her a bipolar misery/gloom according to our 3D state and is forced to enter the system so that he/she becomes someone with specific criteria, well-structured programs for fame, wealth and a good marriage. Thus, growing up, the child-soul becomes a teenage-soul, then an adult-soul and finally an old-soul without in fact having learnt any lesson, without acts of love and responsibility , without recollections from the true dimension – and that’s when fear starts. Fear of imminent death , the end of the soul, as taught to believe.

I heard two old souls chatting during a funeral ceremony. They said that between disease and death, death is the worse as it means the unknown and what follows it…  If the deceased were a good man or if he were not then he would have to be judged and be punished in hell. Their discussion made me understand a lot. Unfortunately, most of the souls have been caught in fear nets and have not seen the meaning of true life. They haven’t understood what LOVE, COMPASSION and FORGIVENESS means.  We all on  the earth have created a God based on our own criteria and false truth. None has ever understood the words of the Gospel as they never read below the lines. Everything was written via man’s narrating intuitions , thus had to be understood according to our own linear reality. As a result all truth about Love is lost and only fear is left – fear and terror – in order to make them believe that only wealth and social status counts. Deceiving their own self, they start building marble palaces, to show the next generation how powerful they were on the earth, but sadly, they were unable to cover their soul’s  nakedness with love – the simplest of all garment. Oh man, you have forgotten the fact that with time no one will remember you, as the only burden that you can carry on the return journey is neither prestige nor riches but only your bare soul. Your soul will be reborn in your true home , bearing only the equipment you provided. So, my so man, it’s time you bore in mind that nothing other than Love and Forgiveness matters in this 3D state of our life. Love and Forgiveness; that’s our garment before the Lord the Creator, the Oneness.

© Christine Zagorianos


Έχεις σκεφθεί ποτέ άνθρωπε ότι πρέπει να μάθεις να ζεις την στιγμή –το λεπτό, το τώρα- το σήμερα, το παρόν και όχι το μέλλον? ΄Εχεις άραγε καταλάβει  ότι η ζωή είναι  να βλέπει ο καθένας την δική στου αλήθεια? Ότι το έργο στο οποίο είναι πρωταγωνιστής έχει και αρχή και τέλος? Γιατί δηλαδή να λέμε  ότι η γέννηση και ο θάνατος είναι η αρχή και το τέλος της γήινης μας εποχής και να μην το δούμε λίγο ανάποδα να βάλουμε το τέλος σαν αρχή  και την αρχή σαν τέλος? Καλά θα μου πεις ψυχή πως αυτό δεν γίνεται, η ζωή είναι ζωή όσο διαρκεί και μετά απόλυτο κενό δεν υπάρχει τίποτα. Πόσο λάθος κάνεις ψυχή μου. Ας τα πάρουμε λοιπόν από την κλασική μέθοδο της αρχής την γέννηση. Η είσοδος ενός παιδιού – ψυχής στον 3D κόσμο μας δεν σημαίνει τίποτα άλλο παρά μόνο η παραμονή της ψυχής στην κοιλιά της μάνας του για 9 μήνες όπου η ψυχή ξεκουράζεται ηρεμεί σε ένα χώρο στην άλλη πλευρά του πέπλου και  εκπαιδεύεται από τους οδηγούς και δασκάλους για το σενάριο με το οποίο θα ανοίξει την αυλαία της (σε εισαγωγικά) της καινούργιας παράστασης που θα δώσει ερχόμενη στην γη και συγχρόνως στο 9μηνο αυτό διάστημα θα  διαλέξει τους πρωταγωνιστές ηθοποιούς και κομπάρσους που θα παίξουν τους κύριους και δευτερεύοντες ρόλους στο σενάριο της ζωής. Μόλις περάσουν οι 9 μήνες κάνει το ντεμπούτο της με πόνο και κλάματα μέσα σε ένα σπίτι-σε μια κλινική σε ένα νοσοκομείο δεν έχει σημασία, αλλά δυστυχώς το ντεμπούτο αυτό έχει ένα τίμημα –την λήθη ,τον μικρό θάνατο της ψυχής για να γεννηθεί σε ένα κόσμο που μόνο αγγελικά πλασμένος δεν είναι.

Και αρχίζει να παίζει τον ρόλο της πιστεύοντας ότι έτσι θα συμβάλλει στο να μάθουν το μάθημα που πρέπει όλοι όσοι εμπλέκονται στο σενάριο αυτό. Το παιδί –ψυχή μεγαλώνει και μέσα στον ύπνο του χαμογελάει σε άγνωστους-γνωστούς φίλους στον φύλακα άγγελο του, παίζει με τους αγγέλους. Με λίγα λόγια βλέπει ακόμη και ζει πέρα από το πέπλο και χαίρεται, ζει την δική του πραγματικότητα και αλήθεια στην διάσταση της αγάπης. Αχ ψυχή μου αν ερχόσουν αφυπνισμένη με την γνώση ότι διάλεξες αυτό τον ρόλο για να βοηθήσεις άλλες ψυχές πόσο απλά θάταν τα πράγματα γιατί με την σοφία και την γνώση που κουβαλάς από την άλλη άκρη του πέπλου θάχες ένα πολύτιμο όπλο για τον αγώνα που έχεις μπροστά σου. Κάποτε μια αγαπημένη αφυπνισμένη ψυχή μου εξηγούσε ότι η γνώση και η αφύπνιση διαρκούν μέχρι τα έξη γήινα χρόνια της παιδικής ψυχής μετά πέφτει το μαύρο πέπλο της παραπληροφόρησης του φόβου, του θυμού που στην γήινη μας γλώσσα λέγεται σχολείο. Αν το παιδί-ψυχή δείξει άγνωστες δυνατότητες η δυνάμεις αυτόματα από φόβο μην του κολληθεί μια οποιαδήποτε ετικέτα του δημιουργούν μια διπολική μιζέρια με βάση την 3d μας διάσταση και υποχρεώνεται να μπει στο σύστημα για να γίνει κάποιος με συγκεκριμένα δεδομένα δομημένα σχέδια για φήμη πλούτο καλό γάμο. ΄Έτσι μεγαλώνοντας το παιδί-ψυχή γίνεται έφηβη-ψυχή μετά ενήλικη-ψυχή και φθάνει κάποτε  να γίνει μια γηραιά ψυχή χωρίς στην ουσία να έχει μάθει κανένα μάθημα χωρίς πράξεις αγάπης και ευθύνης χωρίς ενθυμήσεις από την αληθινή διάσταση και τότε αρχίζει ο φόβος .

Ο φόβος του επικείμενου Θανάτου το τελείωμα της ψυχής όπως νομίζει . Άκουγα σε μία κηδεία δύο ηλικιωμένες ψυχές να συζητούν ,το μόνο που συγκράτησα ήταν την τελευταία τους φράση ότι το χειρότερο πράγμα και από την αρρώστια είναι ο θάνατος, είναι το άγνωστο και το τι γίνεται. Αν ήταν καλός άνθρωπος ο αποβιώσας η αν έχει να αντιμετωπίσει τον Κριτή που θα τον τιμωρήσει και θα τον περιμένει η Κόλαση .

Αυτές οι κουβέντες με έκαναν να καταλάβω πολλά. Δυστυχώς οι ψυχές έχουν οι περισσότερες πιαστεί στα δίκτυα του φόβου και δεν κατάλαβαν το νόημα της αληθινής ζωής .Δεν κατάλαβαν τι θα πει ΑΓΑΠΗ  ΣΥΜΠΟΝΟΙΑ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ όλοι εδώ στην γη δημιουργήσαμε ένα Θεό με βάση τα δικά μας δεδομένα και με βάση την δική μας ψεύτική αλήθεια.

Κανένας δεν κατάλαβε ούτε τα λόγια του ευαγγελίου διότι δεν προσπάθησε να διαβάσει πίσω από τις λέξεις.

Τα πάντα γράφτηκαν μέσω ανθρωπίνου στόματος άρα έπρεπε να κατανοηθούν με βάση την δική μας γραμμική πραγματικότητα. Αποτέλεσμα να χαθεί όλη η αλήθεια της αγάπης και να μείνει μόνο ο φόβος και ο τρόμος να πιστέψουν οι άνθρωποι ότι μόνο ο πλούτος και η θέση στην κοινωνία μετράει. Έτσι ξεγελώντας τον εαυτό τους αρχίζουν και φτιάχνουν μαρμάρινα παλάτια για τάφους για να δείξουν στην επόμενη γενιά το πόσο ισχυροί ήταν στην γη και το πόσο μετράνε αλλά δυστυχώς την γύμνια της ψυχής δεν κατάφεραν να την ντύσουν με το πιο απλό ένδυμα την αγάπη. Ξέχασες ψυχή ότι σε λίγο καιρό κανείς δεν θα σε θυμάται, διότι το μόνο φορτίο που μπορείς να κουβαλήσεις δεν είναι ούτε το κύρος, ούτε ο πλούτος, αλλά η ψυχή σου στο μεγάλο ταξίδι της επιστροφής. Η ψυχή σου θα γεννηθεί στο πραγματικό σπίτι σου μόνο με τα εφόδια τα ψυχικά που της έδωσες.

Λοιπόν ψυχή μου είναι ώρα να σκεφθείς ότι τίποτα άλλο δεν αξίζει σε αυτήν την τρισδιάστατη ζωή μας πάρα μόνο η Αγάπη και η Συγχώρεση αυτό είναι το ένδυμα μας προς τον Δημιουργό προς το ΟΛΟΝ

© Χριστίνα Ζαγοριανού

Κράτα το

Κράτα το