Tags

, ,

inspiration-2-final

We have diverged from the true meaning of life.  Like drifters we are led to blind alleys, depriving our existence of the oxygen of life.

We tend to forget that our life is a script written  by other people for us.

Who are these people?  The system and all those serving it…

You can see it  –  the mass media announcements…. Decisions taken by the various governments all over the world…. Sadness, despair, wars, death, taxes, panic, economic crisis, intimidation…

Just think about it… Isn’t there something encouraging and bright to say,  to bring  a smile?

We are an extra on stage,  thirsty for  some hope –  dreams in dribbles ;

we repeat same scenarios ,adding all shades of grey to our drama.

Like good actors that we are, we are so convincing in our roles that we tend to forget

who we are.  We are LOVE, we are LIGHT – God is within us. We got the power.

It’s high time we became screen writers for our own play (life).

We got to sprinkle dreams and inspiration on our daily routine.

How can we do that?  By recharging our batteries.

Calmly, with serenity.  With beautiful images that can bring a smile .

With laughter. With nature walks.  With deep breathing in and out at sea.

Walking in the rain without an umbrella. Rain water flowing … purging … applying crystalline energy.  With unrestricted,  unconditional Love. With truth. With Light.

With purity of soul. With Compassion and Forgiveness. With gratitude.

With music. With reading. With writing – by depositing the soul , the pen becomes a mighty painter’s brush. It drops colors and light on  the canvas of psyche giving life.

Let’s  turn inwards  and acknowledge that we have the free will and choice.

Only then , does the “child”  that is well hidden in the inner path appear ;

this multi-talented, colorful, polyphonic and multidimensional  part of  the soul. The pure Self. The Higher Self.  The  “I Am what I am”. ” The Inspiration”.  Have Faith in Him. Let yourself  go. Abandon your ego.

If you can keep the “child”  as clear as day, without suffocating it   in the misery of survival , then  inspiration becomes an electric bolt piercing  your “being”.

Then  you  will be the leading actor .

Fear will be missing from your vocabulary. You will enjoy every drop  of your life with Love, Joy, Serenity, Light and Harmony!

© Ann Marie Zagorianos

 

poza-lva-v-ioge

 

Έχουμε αποκλίνει  από το πραγματικό νόημα της ζωής. Έχουμε αφεθεί έρμαια και οδηγούμεθα σε αδιέξοδο  στερώντας  το οξυγόνο της ζωής από την ύπαρξή μας.

Ξεχνάμε πως ότι ζούμε είναι ένα σενάριο που έγραψαν άλλοι για εμάς.

Ποιοί είναι οι άλλοι;  Το σύστημα  και όσοι υπηρετούν αυτό….

Το βλέπετε  – τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης… Οι  εκάστοτε κυβερνήσεις ανά τον κόσμο… Μόνο λύπη, απελπισία, πόλεμοι, θάνατοι, φορολογία, απολύσεις, κρίση,  πανικός, εκφοβισμός… Για αναλογιστείτε… δεν υπάρχει τίποτα καλό να μας πουν , να σκάσει λίγο το χειλάκι μας;

Να χαρούμε, να γελάσουμε, να σηκώσουμε κεφάλι λίγο….  Να ανασάνουμε , να ζήσουμε;

Πέφτουμε στην παγίδα…

Είμαστε απλά οι κομπάρσοι που κυνηγούμε έναν καλύτερο ρόλο, διψώντας για λίγη ελπίδα. Όνειρο  με το σταγονόμετρο. Έτσι κοιμόμαστε και ξυπνάμε μέσα στη μιζέρια, την ανέχεια, την απόγνωση  με άγχος και  ερεβώδεις σκέψεις , παίζοντας ρόλους δραματικούς. Επαναλαμβάνουμε τα ίδια σενάρια δοκιμάζοντας όλη τη γκάμα, όλες τις αποχρώσεις του γκρι στο δράμα μας.

Είμαστε καλοί ηθοποιοί. Υποδυόμαστε  τόσο πιστά τους ρόλους  αυτούς , που έχουμε χάσει την ταυτότητά μας.  Ποιά  είναι η ταυτότητα αυτή ;

Είμαστε πλασμένοι κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση του Κυρίου. Είμαστε ΑΓΑΠΗ και ΦΩΣ. Έχουμε δύναμη. Θεοί  Εστέ.

Καιρός είναι να γίνουμε εμείς σεναριογράφοι των ρόλων μας. Μόνο έτσι θα ξεδιψάσουμε σε αυτό το παρόν. Πρέπει να προσθέσουμε έμπνευση και όνειρο στην καθημερινότητά μας.

Έμπνευση ;  Πώς αποκτώ έμπνευση ;

Η έμπνευση έρχεται όταν έχω φορτίσει τις μπαταρίες μου.  Πώς φορτίζω τις μπαταρίες μου ;

Με ηρεμία, με γαλήνη ψυχική. Με όμορφες εικόνες που φέρνουν χαμόγελο στα χείλη. Με γέλιο. Με περιπάτους στη φύση.  Με βαθιές  εισπνοές και εκπνοές  στη θάλασσα.Με περπάτημα στη βροχή χωρίς ομπρέλα . Το νερό να κυλά … να εξαγνίζει… να δίνει κρυστάλλινη ενέργεια.  Με απεριόριστη και ανιδιοτελή Αγάπη. Με αλήθεια. Με Φως. Με καθαρότητα ψυχής. Με Ευσπλαχνία και Συγχώρεση. Με ευγνωμοσύνη.

Με μουσική. Με διάβασμα. Με γράψιμο – κατάθεση ψυχής – η γραφίδα γίνεται  πινέλο δεινού ζωγράφου. Βάφει με φως και χρώμα το καναβάτσο της ψυχής δίνοντας πνοή .

Να στραφούμε προς τα μέσα και να αναγνωρίσουμε ότι έχουμε την  ελεύθερη βούληση, την επιλογή.

Τότε μόνο προβάλει το “παιδί” που υπάρχει καλά κρυμμένο, στο εσωτερικό μονοπάτι.

Αυτό το πολυτάλαντο, πολύχρωμο, πολυφωνικό και πολυδιάστατο κομμάτι  της ψυχής. Αυτός ο αγνός Εαυτός. Ο Ανώτερος Εαυτός.  Το  “Εγώ Ειμί”.   “Η Έμπνευση” .  Εμπιστέψου τον. Αφέσου σε αυτόν.

Αν μπορέσεις να κρατήσεις το  “παιδί” αυτό, καθάριο , χωρίς να το πνίγεις στη μιζέρια της καθημερινότητας, τότε η  έμπνευση γίνεται ηλεκτρική εκκένωση που διαπερνά το  “είναι” .

Τότε θα είσαι εσύ ο πρωταγωνιστής. Θα έχεις τον πρώτο ρόλο στο δικό σου σενάριο.

Ο φόβος θα λείπει από το λεξιλόγιό σου. Θα  απολαμβάνεις κάθε στάλα του παρόντος στην κλεψύδρα της ζωής  σου με Αγάπη , Γαλήνη, Φως και Αρμονία!

© Άννα Μαρία Ζαγοριανού

 

 

 

 

 

Advertisements