, , ,


Μαίνεται η καταιγίδα

ζοφερή η νύχτα

διχαλωτές γλώσσες φωτιάς

τον  αδιαφανή Ουρανό , γλείφουν .

Απέραντος  ο θόλος

από το βάρος των νεφών, γέρνει.

Πανδαισία ήχων και χρωμάτων…

Βροντεροί κεραυνοί το ρυθμό κρατούν.

Κάθε εκτυφλωτική αστραπή

ηλεκτρική εκκένωση που διαπερνά

την ύπαρξη μου, γίνεται.

Η αυλαία του νου σηκώνεται.

Κύμα οι μνήμες με παρασύρουν.

Η ευρύχωρη βεράντα στο σπίτι μας στην Αφρική…

Η μεγάλη αιώρα με τα πολύχρωμα μαξιλάρια…

Ο πατέρας μου με τη φωτογραφική του μηχανή

χίμαιρες να κυνηγά …

Σε ιδιωτικό θεωρείο καθιστοί και οι δύο

καλεσμένοι σε συναυλία που δίνει η φύση.

Ο Ουρανός αστράφτει

συναγωνιζόμενος τις λάμψεις της φωτογραφικής…

Λατρεύω το μελωδικό ήχο

νερού που κελαρύζει …

Πλανεύτρα κόρη η Βροχή

άλλοτε ρίχνει τις ασημένιες βροχοβελόνες

απαλά σα φιλί

και άλλοτε με μανία τις τινάζει…

Λατρεύω το άρωμα της φρεσκάδας

που αναδίδει το νωπό χώμα.

Κι όταν η ένταση καταλαγιάσει

ο κόσμος γίνεται κρυστάλινος.

Ο νους ηρεμεί

και η ψυχή μετουσιώνεται

σε ουράνιο τόξο, ιριδίζον.

Αιθέριος ο Εαυτός

αισθάνεται πνευματικά αναγεννημένος!

© Άννα Μαρία Ζαγοριανού


The storm has been raging .

Dark is the night.

Forked spurts of fire lap the pitch-black celestial dome;

infinite sky stooped with bulging cloudbags.

A feast of sound and color…

The rumbling thunder beats time.

With each flash of blinding lightning

zig-zagging across the sky,

an electric bolt transfixes my being.

My mind curtain rises;

a tsunami memory surge sweeps me away.

The spacious verandah in our home in Africa….

The big swing with the colorful cushions….

My father sitting by my side, holding his camera…

We are both seated in a private box

invited to the concert held by Nature.

Uranus is lightening

competing my father’s camera flashing.

I love  listening to the melodious sound

of  gurgling  water.

Rain, the seductresss lass , sometimes drops her silver water- needles

softly, like a kiss

and other times she lashes them with ardour.

I love smelling

the freshness of moist soil.

And when the intensity abates

the world turns diaphanous.

My mind relaxes

and my soul transforms into an iridescent rainbow.

Ethereal the self feels spiritually reborn.


© Ann Marie Zagorianos