Tags

, , , ,

The Rain patters her
limpid drops
beating time.
The seductress lass twirls
her watery dress
In a passionate  flamenco!
She shakes her silver rain-needles
with  prettiness
provoking  Uranus
in  a  coquettish  manner.
Uranus flashes
and rumbles
with lust.
With each swaying
of her slender body
he lowers his clouds, possessively.
But the crystalline daughter
gracefully, wriggles out.
Uranus reaches out
and with ardour,
sweeps her off her feet.
They are both hurled
Into the whirpool of ecstasy
In a crescendo of emotions…
A feast of colours..
Libation to Eros!

Apollo leaves his luminous chariot
in the grey clouds,
and piqued watches
the Rain’s voluptuous dance.
Oh, sublime lass!
impetuously, you resigned
to Uranus’ passionate embrace;
too high a price for that.

Incensed by this disgrace,
Jupiter Pluvius, slashes the sky
with electric thunderbolts.
The Rain is wailing
over her humiliation.
The Earth is engulfed
by  crystal clear torrents of tears.

While all this is happening
in  the  kingdom of Gods,
the people on the earth
shoulder  the  responsibility
for  the  Rain’s sin.
The Rain sheds tears..
Cities are flooded!
Uranus weeps..
Streams overflow ravines!

The people exposed
to the fury of the elements, die.
Possessions are reduced
to nothing.
They look up, in awe;
no one can oppose Divine Wrath.
They are pretty aware
they are accountable
for the violation of nature.

Had they not polluted the planet…
Had they shown respect
for the environment…
If…. If….if…..
no end of  “ifs” and mistakes.
Hope is shattered!

Good Lord
Absolve Your children
from inprudence!

© Ann Marie Zagorianos

H BROXH

Η ΒΡΟΧΗ
© Ann Marie Zagorianos

Η βροχή , τις λαγαρές της στάλες
με ρυθμό κροταλίζει.
Πλανεύτρα κοπελιά,
Το νερένιο της φουστάνι, στροβιλίζει,
σ’ένα φλαμέγκο φλογερό!
Με σκέρτσο
τις ασημένιες βροχοβελόνες, τινάζει
τον Ουρανό με νάζι , προκαλεί…
Αστράφτει και βροντά
από τον πόθο, ο Ουρανός!
Σε κάθε λύγισμα
του σπαθάτου κορμιού,
τα σύννεφά του, κτητικά χαμηλώνει…
μα η κρουσταλένια κόρη,
με χάρη περισσή , του ξεγλιστρά..
Εκείνος όμως, μ’αντάρα την κατακτά’
και εκσφεντονίζονται
στης έκστασης τη δίνη
σε ένα κρεσέντο αισθήσεων καυτό!
Χρωμάτων πανδαισία,
στον Έρωτα σπονδή
ουράνιο τόξο, στο πέτο τ’ουρανού,
καρφιτσωμένο.
Το φωτεινό του άρμα ο θεός Απόλλων αφήνει,
και πίσω από νέφη φαιά,
τον αισθησιακό χορό τους,
χολωμένος, παρακολουθεί!
Αχ, πανώρια κοπελιά!
Απερίσκεπτα αφέθηκες
στ’ουρανού τη φλογερή αγκαλιά.
Βαρύ το τίμημα που πρέπει τώρα
να πληρώσεις, άμυαλη κόρη!
Οργίζεται ο Νεφεληγερέτης Δίας
για την ατίμωση αυτή.
Με αστροπελέκια ηλεκτροφόρα
τον Ουρανό μαστιγώνει.
Θρηνεί η βροχή… τη ντροπή να σβύσει θέλει.
Κρουσταλλένιοι χείμαροι τα δάκρυα της
τη γη καταποντίζουν.
Και ενώ αυτά στην κατοικία των Θεών, συμβαίνουν…
οι άνθρωποι στη γη
το κρίμα της βροχής, ξεπλένουν.
Κλαίει η βροχή… και πλημμυρίζουν
δρόμοι, σπίτια, μαγαζιά…
Κλαίει ο ουρανός… και ξεχειλίζουν
οι χείμαροι στις ρεματιές.
Της φύσης τα στοιχεία ,μαίνονται.
Τίποτα δε μένει ορθό,
στην Οργή του Θεού μπροστά…
Κατασκευές χάρτινες οι πόλεις…
Και οι άνθρωποι της γης
με δέος, το βλέμμα
στο Θεό υψώνουν.
Έχουν και αυτοί κάποιο χρέος
για το βιασμό της φύσης, να ξωφλήσουν…
«Η φύση εκδικείται» , λένε με επίγνωση…
«Ο Θεός μας Βαρέθηκε», αιφνίδια συνειδητοποιούν.
Σωρεία τα αν… και οι ευθύνες….
Η ελπίδα θρυμματίζεται…
Θεέ μου
Συγχώρεσε την απερισκεψία των παιδιών Σου!

3) LA PLUIE

LA PLUIE    (translated in French by Eve Line :  youtube.com/user/EVEG007)
La pluie distille ses gouttes limpides,
rythmant le temps.
La seductrice fait virevolte
Sa robe trempee dans un flamenco passionne.
Elle embroue joliment ses aiguilles argentee de pluie,
Provoquant Uranus de facon coquette,
Uranus lance des éclairs et gronde avec convoitise.
A chaque balancement de son corps elance,
Il abaisse ses nuages, avec possessivite.
Mais la jeune fille crystalline
Se tortille gracieusement.
Uranus tend la main et l’emporte avec ardeur loin du sol.
Ils sont tous deux transporte dans le tourbillions de l’exstase,
Dans un crescendo d’emotions…
Une fete de coulleurs..
Libation a la gloire d’Eros.
Le brillant char du dieu Apollon laisse
et derrière les nuages gris,
danse sensuelle,
moniteurs aigris!
Ah, ma fille agréable!
Négligemment laissé
a ciel l’étreinte ardente.
Lourd tribut à ce jour
à payer, fille stupide!
Rages de Jupiter
pour cette disgrâce.
Avec foudres électriques
Ciel cils.
Déplore la pluie … la honte éteint veut.
Flet cristal ses larmes
atterrir évier.
Et tandis que ceux de la maison des dieux, se passer …
personnes sur terre
c’est une honte de lavage pluie.
Pleure la pluie et les inondations …
rues, des maisons, des magasins …
Crie le ciel … et débordant
Grise dans les ravines.
Nature des données, qui fait rage.
Rien ne reste correct,
Colère de Dieu en face …
Villes de papier de construction …
Et les gens de la terre
crainte, coup d’oeil
Dieu élève.
Eux aussi ont des dettes
le viol de la nature, . à rembourser..
“La nature de la vengeance», disent-courant …
“Notre Dieu s’est fatigué», réalisant soudain.
Si le tas … et les responsabilités ….
Espoir s’effrite …
Mon Dieu
Pardonnez la folie de vos enfants!

Advertisements